เขียนชีวิต...ลิขิตเอง 5
ชีวิตที่เหลืออยู่.....08/02/10
อีกไม่กี่วันชีวิต...ก็จะครบ 49 ปี ในปีที่ผ่านมาช่างเป็นปีที่เหนื่อยยาก สูญเสีย และค้นพบอะไรมากมาย หนึ่งในสิ่งที่ฉันค้นพบ คือสติของฉันเอง....ขอบคุณพี่...ที่ไม่ได้พบกันมา 23 ปี ผู้น้อมนำเรื่องสติ การอยู่กับปัจจุบัน และศาสนาให้ฉัน ใครจะรู้ว่าเรื่องเล่านี้ทำให้ชีวิตทุกๆด้านเบาสบายได้อย่างน่ามหัศจรรย์ ทำให้ฉันนึกได้ว่าฉันยังไม่ได้ทำอะไรอีกหลายเรื่องในชีวิตที่อยากทำ
อยากเขียนหนังสือ......
อยากเป็นอาจารย์สอนหนังสือ......
อยากเริ่มการถ่ายภาพแบบจริงๆจังๆ.....
หลังวันเกิดฉันจะเริ่มต้นทุกเรื่องใหม่อีกครั้ง...อย่างจริงจัง
ขอบคุณ อดีต...ขอบคุณผู้คน...ขอบคุณทุกสิ่งที่นำฉันมายังจุดนี้.......

ปรายฝน'



เขียนชีวิต...ลิขิตเอง 4
อีกหนึ่ง..บททดสอบ 24/08/09
หนึ่งเดือนที่ผ่านมา ฉันรู้สึกสะบักสะบอมอีกครั้ง ทางเลือกของงาน ปัจจัยที่ต้องทำ ลูกน้อง มิตรภาพ และครอบครัว
งานที่ปรึกษาที่มีคนติดต่อเข้ามา งาน Event PR งานที่ร้านดอกไม้ พอมีงาน ลูกน้องที่คิดว่าจะได้ทำงานกันก็ไม่อยู่ จังหวะของงานเลยติดขัดอีกครั้ง พอมีงานก็ไม่มีคน มันเลยทำให้ฉันสรุปได้ว่าฝันของฉันฉันต้องทำเอง และจะทำได้หากฉันมีเงินมากพอ คนต้องการเงิน มิใช่ต้องการฝัน
มิตรภาพที่ฉันควรต้องจับวางใหม่ ฉันอาจไม่เหมาะที่จะวางหัวใจไว้ให้ใครเหยียบยืนอีกแล้ว มันเจ็บเกินไป ทุกครั้งที่ปล่อยใจ มันแตกสลายเสมอ พอกันที.....
ฉันจะทำอะไรให้ครอบครัวได้อีก...ทำถามที่ถาโถมจิตใจฉันตลอดเวลา..พ่อ แม่ พี่สาว ที่ฉันรักและห่างไกลมานาน ถึงเวลาหรือยังที่ฉันจะกลับเข้าไปเป็นส่วนหนึงในครอบครัวอีกครั้ง เพื่อร่วมแบ่งปันความทุกข์-สุข
วันนี้เป็นอีกวันที่ฉันจะกอบกู้จิตใจที่แตกสลาย เหนื่อยเหลือเกิน...

ปรายฝน'
24/08/09

เมื่อภาพของชีวิตที่วาดไว้ตอนอายุ 50 ปี คือการเขียนหนังสิอเล่าเรื่องราวของชีวิตตัวเอง ในบ้านริมน้ำ เป็นอาจารย์สอนวิชาการตลาดเด็กๆมีธุรกิจร้านดอกไม้เล็กๆ ที่มีคนดูแลได้
ทุกภาพที่วาดหวังทำให้วันนี้ฉันต้องทำทุกอย่าง เพื่อจะให้ภาพทั้ง 3 แจ่มชัด และเป็นจริง ความจริงที่ต้องสร้างใน 3 ปี
ฉันเริ่มแล้ว ตัวคนเดียว ไม่มีใครเห็นด้วย ไม่มีคนข้างกาย ล้มลุก คลุกคลาน ขวัญเสีย
ชีวิตคือ...การได้เลือก...ฉันเลือกแล้ว
ปรายฝน'
เขียนชีวิต...ลิขิตเอง 2
เพิ่งผ่านชีวิตที่ 48 ปีมาหมาดๆ และรู้ตัวว่าฝันของการเป็นเจ้าของร้านดอกไม้เล็กๆ แจ่มชัดแล้ว วันนี้ธุรกิจมีกำไรมากขึ้น มีนักเรียนมาเรียนจัดดอกไม้ และมีความสุขมากๆกับการแบ่งปันประสบการณ์กับนักเรียน
งานที่ปรึกษาที่ทำหนักๆจริงๆ เมื่อปีที่ผ่านมา กับ 2-3 บริษัทฯ ยังไม่เห็นเป็นรูปธรรมเท่าไรปีนี้อาจต้องเพิ่มประสบการณ์ด้วยการหาลูกค้าอีกสัก 2-3 บริษัทฯ
แต่อยากทำมากๆตอนนี้คือการเรียนต่อโท เพื่อฝันที่จะเป็นอาจารย์ และคงต้องเริ่มต้นการเป็นนักเขียนเสียที่ อาจต้องพร้อมๆกับการกลับมาถ่ายภาพ(เรื่องที่รักมาก)อีกครั้ง
ภาพที่วาดไว้ว่าปีที่อายุ 50 จะเป็นอย่างไร คงต้องเลื่อนเป็น 55 ซะแล้วเพราะ อีก 2 ฝันที่ยังไม่แจ่มชัด จากนั้นก็จะเที่ยว ท่องโลก และปันฝันให้ใครต่อใคร
ปรายฝน'

เขียนชีวิต...ลิขิตเอง 3 23/06/09
งาน Event สิ่งที่ไม่คิดว่าจะต้องกลับมาทำ....
วันนี้ มีลูกน้องเก่าๆ มาอยู่ด้วย สิ่งที่ไม่คิดว่าจะทำก็กลับมาทำอีกครั้งหนึ่ง...วันที่ฉันตั้งบริษัท M3 งานสร้างกิจกรรมทางการตลาดเป็นงานหลักที่ฉันอยากทำ งานที่ปรึกษา เป็นงานท้ายๆที่ฉันอยากทำ แต่เมื่อเวลาผ่านไป สัก1ปีเต็มๆ ด้วยฉันไม่มีแขนขา ไม่มีลูกน้อง กับการหาลูค้าที่สอดคล้องกับการทำงานของเราได้ ฉันเลยหยุดอยู่แค่นั้น
วันนี้..ฉันจะเริ่มงานกิจกรรมการตลาดอีกครั้ง..ด้วยรักในสิ่งที่ทำ รักลูกน้อง รักที่จะตอบแทนคุณครู บริษัท กับประสบการณ์ทางการตลาดที่มีมากว่า 20 ปี ฉันอยากใช้การตลาดเพื่อให้ธุรกิจของใครๆ อยู่ได้ และมันควรเริ่มจากการที่บริษัทฉันอยู่ได้ก่อน ฉันให้เวลางานในส่วนนี้ 6 เดือนที่เหลืออยู่ของปีนี้